سلام هيچي نگيدا. يه وقتي فحشم نديد به خدا سرم شلوغ بود  نزديكه ۶ ماه كه نبودم يه خوردم بيحال بودم .حالا اومدم بازم مينويسم .به همتونم سر زميزنم.قربونتون ستاره يخي

 

می روم خسته و افسرده و زار
سوی منزلگه ویرانه خویش

به خدا می برم از شهر شما
دل شوریده و دیوانه خویش

می برم تا که در آن نقطه دور
شستشویش دهم از رنگ نگاه

شستشویش دهم از لکه عشق
زین همه خواهش بیجا و تباه

می برم تا ز تو دورش سازم
ز تو ای جلوه امید محال

می برم زنده بگورش سازم
تا از این پس نکند باد وصال

ناله می لرزد
می رقصد اشک

آه بگذار که بگریزم من
از تو ای چشمه جوشان گناه

شاید آن به که بپرهیزم من
بخدا غنچه شادی بودم

دست عشق آمد و از شاخم چید
شعله آه شدم صد افسوس

که لبم باز بر آن لب نرسید
عاقبت بند سفر پایم بست

می روم خنده به لب ‚ خونین دل
می روم از دل من دست بدار

ای امید عبث بی حاصل

نوشته شده در چهارشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1388ساعت 18:55 توسط فرشید یارمحمدی| |